اولین روز مادر
اولین روز مادر .
مادر که می شوی...
مادر که میشوی،توی دلت پر می کشند شاپرکهای احساس..
مادر که میشوی،در قاب چشمانت تصویر می کشی از عشق
مادر که میشوی،لحظه لحظه ی روزگارت،رنگ و بوی مادرانه میگیرد
و در هیاهوی ثانیه هایت ،دلشوره ای شیرین،مهمان دلت میشود.
از مادرانه هایم بگویم...
فرزندم باورت نمیشود
نفسهایم را با یاد بودنت میکشم،خوابهایم را هر سپیده دم،با ضربان قلب نازنینت می شکنم،
ضربانی که زندگی را دوباره یادم می آورند،عشق را یادم می دهند...
دستانم عطر بودنت را میگیرد،
تا به خودم می آیم، روی زبانم، وردی مادرانه جاری میشود...
باورت نمیشود فرزندم...
جای خالی تمام نداشته هایم را پرکرده ای،
سطرهای غزل تنهایی ام را با جادوی نگاه شاعرانه ات جلا داده ای .
خلاصه بگویم فرزندم،مادر که میشوی...
....ثانیه هایت رنگین کمان احساس میشود
اما گاهی میشکنی از دلشوره...
پروایی از عشق ندارم و نه هراسی از عاشقی...
عاشق که بشوی همیشه نگرانی...
من برای بودنت، عاشقی را دوباره معنا میکنم و بارها و بارها میشکنم از دلشوره...
مادر که باشی هر روز و هر ساعت حسی جدید تمام وجودت را در بر می گیرد.
مادر که باشی با هر لبخندش قهقهه می زنی و با هر بعضش می میری....
مادر که باشی گاهی از خوشی می ترسی سرت به سقف آسمان بساید
و گاهی از غم وهم خرابی کاخ آروزهایت را داری.
مادر که باشی واژه واژه ی بودنت در نفس هایش خلاصه می شود...
مادر که باشی برای افتخار کردن دنبال دلیل نمی گردی.
مادر که باشی بعضی لحظه ها و اتفاقات و لبخندها و شیرین کاری هایش تنها و تنها مختص توست . برای در کردن خستگیهایت، برای بردن دلت، برای به رقص درآوردنت، برای شکر کردنت.
خداوندا تو را سپاس برای داشتن بهترین فرزند
بهترینم همیشه با من بمان فرشته ی خدایی ام
